Na het vertrek van zijn Amerikaanse minnaar verlaat Paul, een aantrekkelijke tiener, zijn geboortestreek en trekt naar Manilla om in het levensonderhoud van zijn familie te voorzien. Noel, een populaire callboy, neemt hem onder zijn hoede en laat hem kennismaken met de wereld van de mannelijke striptease, waar prostitutie, drugs en politiecorruptie hand in hand gaan.
Macho Dancer, uit 1988, dus kort na de val van de dictatuur van Marcos, geldt als een van de meest gewaagde en controversiële speelfilms van Lino Brocka. De cineast werpt een dubbele blik door met een zelfbewuste sensualiteit lange scènes van mannelijke striptease te filmen, terwijl hij tegelijkertijd de erotiek van deze beelden en de – met name koloniale – mechanismen die ze voortbrengen methodisch ontrafelt.
Met Macho Dancer levert Lino Brocka, zelf openlijk homoseksueel in een conservatieve samenleving, een rauw getuigenis af, ver verwijderd van elk miserabilisme. Een mijlpaal in de Aziatische queer-cinema.
